RSS
poniedziałek, 16 lutego 2009
Marrakesz
Leżący na ważnym skrzyżowaniu dróg, jest czwartym co do wielkości miastem Maroka i uchodzi za stolicę południowej części kraju, przyciągając niezliczonych kupców i handlowców z sąsiednich równin, Atlasu Wysokiego i Sahary.

O ile kolor niebieski jest utożsamiany z Fezem, zielony z Meknesem, a biały z Rabatem, o tyle czerwony uważa się powszechnie za kolor Marrakeszu. Lokalna berberyjska legenda mówi, że gdy w sercu miasta wznoszono meczet Kutubijja, polało się tyle krwi, że wszystkie mury, domy i drogi przybrały czerwoną barwę. Spoglądając o zachodzie słońca na okalające medynę czerwone mury oraz domy o płaskich dachach, łatwo zrozumieć tę legendę.

Założony w 1062 r. przez pochodzącego z dynastii Almorawidów sułtana Jusufa bin Taszfina, Marrakesz był niegdyś ważnym w świecie islamu ośrodkiem artystycznym i kulturalnym. Wykorzystując bogactwa zagrabione podczas podboju Hiszpanii, Jusuf nieustannie rozbudowywał i upiększał miasto, pozostawiając w spadku swym następcom wspaniały klejnot sztuki urbanistycznej.

Szczyt rozwoju Marrakesz osiągnął pod panowaniem syna Jusufa, Alego, którego matka była chrześcijańską niewolnicą. Oprócz licznych pałaców i łaźni Ali zbudował rozległy system podziemnych kanałów irygacyjnych (khettara), które do dziś doprowadzają wodę do miejskich ogrodów. Równocześnie w obrębie wzniesionych z czerwonego piaskowca wałów obronnych i umocnień ziemnych rzemieślnicy z muzułmańskiej Hiszpanii budowali pierwsze obiekty w stylu andaluzyjskim, które w 1147 r. zostały w dużej mierze zrównane z ziemią przez Almohadów.
14:32, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
środa, 17 grudnia 2008
Medyna w Agadirze

Po trzęsieniu ziemi w 1960 roku, Agadir został pozbawiony swojej medyny. Od 1970 roku znany włoski dekorator Coco Polizzi, pasjonat tradycyjnego budownictwa, marzył o jej odbudowaniu w jak najbardziej autentyczny sposób. Pierwszy kamień węgielny położono dopiero w 1992 roku. Medyna zajmuje cztery i pół hektara i zbudowana jest z kamienia, ziemi i drewna, pochodzących z okolicznych regionów. Prace nad ukończeniem tej części miasta nadal trwają. Obszar ten poza budowlami z kamienia posiadał będzie sztuczne jezioro oraz ogrody botaniczne.

11:28, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 28 października 2008
Meczet Hassana II

Meczet Hassana II - meczet w Casablance w Maroku. Jego budowę rozpoczęto w 1980 roku jako spełnienie woli króla Hassana II, wyrażonej w dniu jego 51 urodzin. Świątynię ukończono jednak dopiero 30 sierpnia 1993 roku. Wznosi się ona na sztucznym nasypie ponad wodami Oceanu Atlantyckiego, które widoczne są przez przeszkloną podłogę we wnętrzu meczetu. Niekiedy otwierany jest też ogromny dach świątyni, aby wierni zgodnie z nauką Koranu mogli podziwiać boski ocean i nieboskłon.

Meczet Hassana II jest trzecim największym meczetem na świecie (ustępuje meczetowi w Mekce i w Medynie) - w głównej sali modlitewnej może zmieścić się 25 tysięcy muzułmanów, a na jego rozległym dziedzińcu dalsze 80 tysięcy. Do świątyni przylega minaret o wysokości przekraczającej 200 metrów, co czyni go najwyższym minaretem na świecie i najwyższą budowlą w Maroku.

Jako jedna z niewielu muzułmańskich budowli sakralnych w Maroku Meczet Hassana II otwarty jest dla niemuzułmanów.

14:28, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
środa, 13 sierpnia 2008
Dar el-Makhzen

Dar el-Makhzen (pałac królewski; Place des Alaouites) stanowi część kompleksu zabudowań zajmujących około 80 ha. Właśnie tutaj odbywały się obrady Ligi Arabskiej. O pozwolenie na zwiedzenie pałacu można było kiedyś zabiegać w biurach turystycznych. Obecnie trudno je uzyskać; wymaga to poparcia sfer politycznych lub kulturalnych.

Na południe od pałacu rozciąga się stara dzielnica żydowska mellah, zamieszkana przez nielicznych Żydów. Okna i balkony ich domostw wychodzą na ulicę, w przeciwieństwie do muzułmańskich, otwierających się zawsze na wewnętrzny dziedziniec.

W południowo-zachodnim zakątku dzielnicy warto obejrzeć synagogę Habarim i urzekający cmentarz żydowski – morze oślepiająco białych nagrobków. W synagodze mieści się dziś muzeum urządzające ciekawe wystawy fotografii i pocztówek. Jeśli obiekt będzie zamknięty, trzeba poszukać osoby pilnującej bramy. Wskaże ona również drogę do pobliskiej synagogi Ibn Danana, którą odnowiono w 1999 r. dzięki wsparciu UNESCO.

Przy głównej ulicy, Sharia Moulay Suleiman, ciągną się sklepiki i stragany, brakuje jednak atmosfery Starego Fezu. Bliżej jej północnego krańca jest Mały Meszwar (miejsce parad wojsk sułtana), a za nim olbrzymia merynidzka Bab Dekkaken, będąca niegdyś głównym wejściem do królewskiego pałacu.

Między nią a Bab Bu Dżelud rozciągają się ogrody Bu Dżelud (inaczej Dżnan Sebil), spokojne i ładnie utrzymane miejsce wypoczynku i spacerów.

Przez ogrody płynie rzeka Fez, wciąż najważniejsze źródło wody dla miasta. Na północ od Bab Dekkaken rozciąga się Wielki Meszwar, za nim stoi Bab Segma. W zachodniej ścianie meszwaru kryła się niegdyś królewska fabryka broni, założona przez Mulaj al-Hassana w 1886 r. (obecnie fabryka dywanów).
 

16:23, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 05 czerwca 2008
Volubilis
Mury Volubilis pochodzą w części z II i III wieku n.e., jednak wykopaliska dowiodły, że miasto założyli kupcy kartagińscy już w III w. p.n.e. Około 40 r. n.e., po podbiciu Afryki Północnej przez Rzymian, Volubilis było jednym z miast leżących na najdalszych krańcach cesarstwa rzymskiego. Według niektórych historyków, Rzymianie stosownie do swoich potrzeb ustalili, co wolno, a czego nie wolno produkować w ich posiadłościach w Afryce Północnej. W efekcie takiej polityki trzebiono lasy, aby zwiększyć obszar pod uprawę pszenicy. Ogromne przestrzenie ogołoconych z drzew terenów wokół Volubilis potwierdzają taką tezę. Mieszkańcy Volubilis – Berberowie, Grecy, Żydzi i Syryjczycy – aż do nadejścia islamu posługiwali się łaciną i wyznawali chrześcijaństwo. Inaczej niż Lixus, dalej na północny zachód, opuszczone krótko po upadku cesarstwa rzymskiego, Volubilis pozostało zamieszkane aż do XVIII w. Zespół archeologów z Maroka i Francji jest przez cały czas na miejscu i niemal codziennie dokonuje odkryć. Informacje o najważniejszych obiektach w językach angielskim, francuskim, arabskim i hiszpańskim są umieszczone na tablicach. Odkopane znaleziska mają w przyszłości być wystawione w miejscowym muzeum – obecnie wiele z nich eksponuje muzeum archeologiczne w Rabacie. Porządku pilnują strażnicy zaopatrzeni w gwizdki (gwiżdżą na turystów przekraczających sznurki wyznaczające szlak). Ruiny można zwiedzać codziennie od 8.00 do zachodu słońca (20 Dr), najlepiej jednak wczesnym rankiem (idealnie tuż po wschodzie słońca) lub o zachodzie, kiedy jest się tylko w towarzystwie należących do strażników osiołków, które pasą się wśród ruin. Późnym rankiem nadciągają wycieczki autokarowe, a w południe niemiłosiernie przypieka słońce. Dopiero o zmierzchu, kiedy ostatnie promienie słoneczne padają na starożytne kolumny, miejsce nabiera czaru.
11:33, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 07 kwietnia 2008
Maroko
Maroko leży na północno - zachodnim krańcu Afryki nad Oceanem Atlantyckim i Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią , Saharą Zachodnią, Ceutą i Melillą. Przez środek państwa przebiega pasmo Atlasu Wysokiego z najwyższym szczytem Dżabal Tubkal o wysokości 4165 m. Równolegle do niego ciągną się na północy Atlas Średni (Dżabal Bu Nasr, 3340 m wysokości) i na południu Antyatlas (Imkut, 2531 m wysokości). Na północ od Atlasu Średniego rozciąga się Meseta Marokańska, natomiast południową i południowo - wschodnią część kraju zajmują kamieniste i piaszczyste pustynie Sahary. Wzdłuż wybrzeży Morza Śródziemnego wznoszą się góry Ar-Rif z najwyższym szczytem Dżabal Tidighin o wysokości 2456 m. Tereny nizinne występują jedynie nad Oceanem Atlantyckim oraz w dolnym biegu Wadi Muluja. Rzeki występują w północnej i zachodniej części Maroka (do głównych należą: Wadi Umm ar-Rabija, Wadi Sibu, Wadi Muluja), na południu i wschodzie rzeki okresowe, gdzie do najdłuższych należy Wadi Dara.
12:45, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
piątek, 14 marca 2008
Agadir
Agadir (arab. أكادير, tamazight: Image:Agadir amazigh.jpg) – miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim, ośrodek administracyjny prowincji Agadir, blisko 680 tysięcy mieszkańców. Miasto jest ośrodkiem przemysłu rybnego i cementowego. Międzynarodowy port lotniczy, 10 kilometrów piaszczystych plaż oraz średnio 300 słonecznych dni w roku sprawia, że Agadir jest najpopularniejszą nadmorską miejscowością wypoczynkową w Maroku.
12:50, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »
Sahara Zachodnia
Sahara Zachodnia – dawna kolonia hiszpańska (jako Sahara Hiszpańska) w północnej Afryce nad Oceanem AtlantyckSahara Zachodnia im, obecnie okupowana przez Maroko, które nazywa ją Prowincją Południową. Sahara Zachodnia graniczy z Marokiem, Algierią i Mauretanią. Do dzisiaj nie zostały rozstrzygnięte spory o przynależności lub samodzielności tego terytorium.
12:48, keniawakacje
Link Dodaj komentarz »